Cover

Vechno zhivye

Viktor Rozov

Onverkort • 4064066744649
1 uur 45 minuten
Thalia
Koop het audioboek bij Thalia *
Sommige artikelen bevatten affiliate links (gemarkeerd met een sterretje *). Als je op deze links klikt en producten koopt, ontvangen we een kleine commissie zonder extra kosten voor jou. Uw steun helpt ons deze site draaiende te houden en nuttige inhoud te blijven maken. Hartelijk dank voor uw steun!
Thalia
Thalia *

Van de uitgever

'Vechno zhivye' — p'esa v dvuh aktah Viktora Rozova, napisana v 1943 godu. P'esu 'Vechno zhivye' Viktor Rozov, uchastnik Velikoj Otechestvennoj vojny (v samom eyo nachale vstupil v narodnoe opolchenie), napisal v Kostrome, gde nahodilsya v otpuske posle raneniya. V eto vremya Rozov nachal zaochno uchit'sya v Literaturnom institute; temoj ego pervoj p'esy stal tot nravstvennyj vybor, pered kotorym okazyvalis' vse v situacii voennyh lishenij. Pervonachal'no p'esa nazyvalas' 'Sem'ya Serebrijskih'. 'Ya otnyos p'esu v LIT, — rasskazyval dramaturg, — gde poluchil milyj otkaz. Starichok — rabotnik LITa — skazal: 'Chital, tovarishch Rozov, vashu p'esu, plakal, no zapreshchaem'. Ya ushyol dovol'nyj, tak kak starichok plakal'. Pervuyu postanovku p'esy, ostavshuyusya nezamechennoj, osushchestvil Kostromskoj teatr. V 1956 godu p'esoj 'Vechno zhivye' v postanovke Olega Efremova otkrylsya v Moskve teatr 'Sovremennik'. Dlya etoj postanovki Rozov neskol'ko pererabotal p'esu, snyav melodramaticheskie akcenty, okazavshiesya neumestnymi v teatre Efremova. Zdes' 'Vechno zhivye' perezhili svoyo vtoroe rozhdenie: 'P'esa, kotoraya kazalas' kritikam zamknutoj v krugu problem lichnoj etiki, — otmetila I. Solov'yova, — v scenicheskom pereskaze studijcev stanovilas' razdumchivej i krupnej'. Slova Borisa Borozdina: 'Esli ya chestnyj, ya dolzhen' — stali devizom i novogo teatra, i pokoleniya 'shestidesyatnikov'.
Van de uitgever
'Vechno zhivye' — p'esa v dvuh aktah Viktora Rozova, napisana v 1943 godu. P'esu 'Vechno zhivye' Viktor Rozov, uchastnik Velikoj Otechestvennoj vojny (v samom eyo nachale vstupil v narodnoe opolchenie), napisal v Kostrome, gde nahodilsya v otpuske posle raneniya. V eto vremya Rozov nachal zaochno uchit'sya v Literaturnom institute; temoj ego pervoj p'esy stal tot nravstvennyj vybor, pered kotorym okazyvalis' vse v situacii voennyh lishenij. Pervonachal'no p'esa nazyvalas' 'Sem'ya Serebrijskih'. 'Ya otnyos p'esu v LIT, — rasskazyval dramaturg, — gde poluchil milyj otkaz. Starichok — rabotnik LITa — skazal: 'Chital, tovarishch Rozov, vashu p'esu, plakal, no zapreshchaem'. Ya ushyol dovol'nyj, tak kak starichok plakal'. Pervuyu postanovku p'esy, ostavshuyusya nezamechennoj, osushchestvil Kostromskoj teatr. V 1956 godu p'esoj 'Vechno zhivye' v postanovke Olega Efremova otkrylsya v Moskve teatr 'Sovremennik'. Dlya etoj postanovki Rozov neskol'ko pererabotal p'esu, snyav melodramaticheskie akcenty, okazavshiesya neumestnymi v teatre Efremova. Zdes' 'Vechno zhivye' perezhili svoyo vtoroe rozhdenie: 'P'esa, kotoraya kazalas' kritikam zamknutoj v krugu problem lichnoj etiki, — otmetila I. Solov'yova, — v scenicheskom pereskaze studijcev stanovilas' razdumchivej i krupnej'. Slova Borisa Borozdina: 'Esli ya chestnyj, ya dolzhen' — stali devizom i novogo teatra, i pokoleniya 'shestidesyatnikov'.

Van dezelfde auteurs

Publicatiedatum
31-03-2021

Soundbook